جعفر کوش آبادی رفت . شادا که دیگر درد نمی کشد و اندوها که دیگر شعر نمی گوید . خاطره اش جاودانه باد


به تو نیازمندم که می توانی

به آوای بلند شکوه کنی

                                 سورن کی یر که گارد